கவிதைகள் Archives - கவிராசன் பதிப்பகம் https://kavirasan.com/category/blog/kavithaigal/ எட்டு திக்கும் கொட்டு முரசே Tue, 15 Apr 2025 07:04:51 +0000 en-US hourly 1 https://wordpress.org/?v=7.0 https://kavirasan.com/wp-content/uploads/2022/05/fav.png கவிதைகள் Archives - கவிராசன் பதிப்பகம் https://kavirasan.com/category/blog/kavithaigal/ 32 32 நானெனப்படுவது… https://kavirasan.com/naan-enappaduvadhu/ Tue, 15 Apr 2025 06:59:54 +0000 https://kavirasan.com/?p=4352 நான் என்கிற பொய்யான வாதம்நாள் சென்றதும் என்னோடே மோதும்;தேர்வாக என் முன் வந்த பேதம்தீர்வாகினால் இப்போது போதும்; நான் என்பது யாரோ என் மனதிடமே கேட்டேன்;வான் மீதொரு பூவாய்நடு இரவினிலே பூத்தேன்;தான் என்பதைத் தூரம்ஒரு உடையெனவே வீசிஊன் வெளிப்படும் பித்தன் எனத் திரிந்தேன்; தெரிந்தேன்; தெளிந்தேன்; நான் என்பதை நிதம் உணரவேநான் என்பதன் பதம் உணரவேநான் என்பதில் விதம் உணரவேநான் என்னையே வதம் செய்கிறேன்; வேகாதொரு விறகாய் கேள்விவேள்வி துரத்தத் துரத்தத் தானேநோகாதொரு வாழ்வை வாழ்ந்தேநித்தம் நித்தம் […]

The post நானெனப்படுவது… appeared first on கவிராசன் பதிப்பகம்.

]]>

நான் என்கிற பொய்யான வாதம்
நாள் சென்றதும் என்னோடே மோதும்;
தேர்வாக என் முன் வந்த பேதம்
தீர்வாகினால் இப்போது போதும்;

நான் என்பது யாரோ
என் மனதிடமே கேட்டேன்;
வான் மீதொரு பூவாய்
நடு இரவினிலே பூத்தேன்;
தான் என்பதைத் தூரம்
ஒரு உடையெனவே வீசி
ஊன் வெளிப்படும் பித்தன் எனத்
திரிந்தேன்; தெரிந்தேன்; தெளிந்தேன்;

நான் என்பதை நிதம் உணரவே
நான் என்பதன் பதம் உணரவே
நான் என்பதில் விதம் உணரவே
நான் என்னையே வதம் செய்கிறேன்;

வேகாதொரு விறகாய் கேள்வி
வேள்வி துரத்தத் துரத்தத் தானே
நோகாதொரு வாழ்வை வாழ்ந்தே
நித்தம் நித்தம் சாகின்றேனே;
போகாதொரு தூரம் சென்றே
பொய்யான முகத்தைப் புரட்டிப் போடவே
ஏகாந்தமே என்னோடு வாவேன்
இப்போதே இவ்வாழ்வின் பொருளைக் காண்போம்;

ஓரறிவென்றாலும் தோன்றும்
உடன் மனதில் கால்கள் ஊன்றும்
பூவென்றே வாழ்வைக் கழிப்பேனே;
வாவென்றே கைநீட்டி அழைப்பேனே;
ஆறறிவென அகந்தை ஏறும்
அதன் வழியிலே மனதும் சேரும்
போக்கை இனி இன்றே துறப்பேனே;
வேட்கைத் தொட இப்போது பறப்பேனே;

வீழும் மழையின் ஊடே
விரைந்தோடும் கால்கள்போலே
வீடேக நினையாதிரு மனமே;
உறுத்தாமல் –
பேசாத பொழுதும் கூட
பரிமாறும் உணர்வின் மேலே
லேசாகப் பயணம் செய் தினமே;
நிறுத்தாமல்
யாரென்றே அறியா முகத்தில்
சிறு நகையை வரையும் சிசுவைப்
போல் வாழத் துறவைப் புரிவேனோ?
கூர் வாளை உறவும் ஏந்த
குனிந்தே இன் உயிரை மாய்க்கும்
நேசத்திற்கடிமை ஆவேனோ?

புயலுக்கு மட்டுமல்ல –
தென்றலுக்கும் ஆடும்
புல்லாகிறேன்;
புலவர்க்கு மட்டுமல்ல – சிறு
பிள்ளையும் பேசும்
சொல்லாகிறேன்;

கரையோடு பேசிச் செல்லும்
வளைந்தோடும் நதியும் நானே;
எதிர் தோன்றும் பாறைக் கண்டு
அஞ்சாமல் கரைப்பேனே;

தேடாமலே என்னை நான் கண்டேன்
திண்டாடும் எல்லார்க்கும் என்னாலா தூது? நிதம்
ஓடாமலே உச்சிக்குப் போனேன்
உள்ளன்பின் வெள்ளத்தில் ஒன்றான போது – முகம்
மூடாமலே எப்போதும் வாழ்ந்தேன்
முப்போதும் பொய்யான முகங்கள் நடுவிலே – அட
வாடாமலே அன்றாடம் பூத்தேன்
வாழ்வின் பொருளை வாழ்ந்து பார்க்கப்
பழகிவிட்டேன்…

The post நானெனப்படுவது… appeared first on கவிராசன் பதிப்பகம்.

]]> வெவ்வேறு ஒளி, ஒரே நிழல்! https://kavirasan.com/vevveru-oli-orey-nizhal/ Sat, 12 Apr 2025 20:24:27 +0000 https://kavirasan.com/?p=4336 வேடிக்கைக்குள் விழுந்த உலகம்வெறுப்பைக் கொடுக்கும் சம்பளமாய்;மூடிக்குள்ளே முடங்கிக் கிடக்கும் முகமென்றாகும் அம்பலமாய்? இருப்பதை எல்லாம் இசைப்பதற்கே – என்இதயம் இரண்டாய் அடிக்கிறது;இருபதில் செய்ததை மறக்காமல் – மனம்இப்போதும் செய்யத் துடிக்கிறது; உரைக்கும் சொற்கள் செவிமடல்கட்குஉள்ளேச் செல்ல மறுக்கிறதா?இரைச்சல் என்றே நினைக்கும் மனமதைஎடுத்துக் கொள்ளாதிருக்கிறதா? நிகழ்வதை நிந்தனை செய்வீர்; ஒருநாள்நிச்சயம் திறக்கும் தடங்காது;இகழ்வதைத் தொழிலெனக் கொண்டோரே – அடஎரிமலை முறத்தால் அடங்காது; நித்தம் நித்தம் முதுமை என்றன்நினைவுக்குள் சென்று அடர்கிறது;எத்தனை வயது ஏறும் போதும்இளமையும் என்னைத் தொடர்கிறது; மூடிய […]

The post வெவ்வேறு ஒளி, ஒரே நிழல்! appeared first on கவிராசன் பதிப்பகம்.

]]>

வேடிக்கைக்குள் விழுந்த உலகம்
வெறுப்பைக் கொடுக்கும் சம்பளமாய்;
மூடிக்குள்ளே முடங்கிக் கிடக்கும்
முகமென்றாகும் அம்பலமாய்?

இருப்பதை எல்லாம் இசைப்பதற்கே – என்
இதயம் இரண்டாய் அடிக்கிறது;
இருபதில் செய்ததை மறக்காமல் – மனம்
இப்போதும் செய்யத் துடிக்கிறது;

உரைக்கும் சொற்கள் செவிமடல்கட்கு
உள்ளேச் செல்ல மறுக்கிறதா?
இரைச்சல் என்றே நினைக்கும் மனமதை
எடுத்துக் கொள்ளாதிருக்கிறதா?

நிகழ்வதை நிந்தனை செய்வீர்; ஒருநாள்
நிச்சயம் திறக்கும் தடங்காது;
இகழ்வதைத் தொழிலெனக் கொண்டோரே – அட
எரிமலை முறத்தால் அடங்காது;

நித்தம் நித்தம் முதுமை என்றன்
நினைவுக்குள் சென்று அடர்கிறது;
எத்தனை வயது ஏறும் போதும்
இளமையும் என்னைத் தொடர்கிறது;

மூடிய போதும் இமைகள் வழியே
முற்றும் பார்க்கப் பழகிவிட்டேன்;
கூடிய மட்டும் அடைபட்டிருக்கும்
கூண்டுகள் உடைக்கத் துணிந்துவிட்டேன்;

வாள்கள் முன்னே வெல்லாதே – சிறு
வைக்கோல் செய்யும் தொந்தரவும்;
தோள்கள் உண்டு தூக்க எதற்கும்
துணிந்தவர் மட்டும் முன்வரவும்;

பாதம் நூறும் பாதை மாறும்
பயணம் இங்கே ஒன்றல்லவா?
வேதம் போல மனங்களில் அன்பை
விதைக்க உகந்தது இன்றல்லவா?

காலம் எதற்கும் பதில் சொல்லும்முன்
கனவில் மண்ணைக் கொட்டாதீர்;
ஆலமரங்கள் வளரும் முன்னதன்
அடி வேர்களையும் வெட்டாதீர்;

பாடல் தீரும் பஞ்சம் மீறும்
பாரே ஒருநாள் சுரம் கோரும்; அன்று
வாடல் என்றே வாழ்ந்தோர் குரல்கள்
வையத்திசையில் அரங்கேறும்;

Different Light, Same Shadow…

Do you feel my presence, echoing here?
Can you see the storm of thoughts I fear?
A doubt persists—am I rightly placed?
The dread of failure looms, unchased;

What I can give remains abundant, plenty,
I still do the things I did at twenty;
Though aging comes along my side,
A youthful spark still burns inside;

Don’t shun my worth, nor quell my fight,
Don’t mute my shout, nor dim my light;
Through the years, I’ve learned to see,
I can hear, I can feel, I can set you free;

I hold my skill, with bounds so rare,
You teach me much, as I too share;
Together we can grow and change,
Our views expand, it’s not so strange;

Let’s end all doubt, start to trust,
This world’s a gem, a marvel we must;
No matter the age or the road we take,
No matter the choices we dare to make,

Though veils of falsehood gently fall,
We must uplift the grace in all,
Each voice a note in life’s grand song,
Respected, heard, where all belong;

The post வெவ்வேறு ஒளி, ஒரே நிழல்! appeared first on கவிராசன் பதிப்பகம்.

]]> காதல் சைவமா? அசைவமா? https://kavirasan.com/kadhal-saivama-asaivama/ Thu, 13 Feb 2025 05:44:51 +0000 https://kavirasan.com/?p=4305 அவள்,மத்தியச் சோற்றுக்கேபத்தியச் சோற்றைப்பழகி வாழ்ந்தவள்! அவன்,நண்டு நத்தையெனக்கண்டு களிப்பதைஉண்டு கொளுத்தவன்! பன்னீரே அவளுக்குபட்டர் சிக்கன்!சோயா உருண்டையேசுக்கா மட்டன்! அவனோ,கட்சிமாறி சைவம் சேர்ந்ததால்முட்டையோடே பந்தத்தைமுறித்துக் கொண்டவன்! அவள்,கடுகே காரமென்றுகண் கசக்கும் அய்யமாரு! அவன்,கறிக்குத் தாகமென்றுகள் அடிக்கும் அய்யனாரு! வெளியே சென்றாலேவெஜ்ஜா? நான் வெஜ்ஜா?பட்டிமன்றம் தான்! ‘ஜீவகாருண்யம்’அவள் வாதம்! ஒரு உயிருக்குஇன்னொரு உயிரைஉணவாய் படைத்ததேஇயற்கை தான்அவன் வாதம்! வாழைக்காய் மீன்பருப்புக் ‘கோலா’ எனஅசைவப் பெயர்களைச்சைவத்திற்குச் சூட்டிஅழகு பார்ப்பாள்,வளைந்து கொடுத்ததாய்வாதிடுவாள்! பாலுண்ணும் போதுஇறைச்சியுண்ணலில்பாதகம் இல்லையெனஅவன் நியாயம் பேசுவான்! உடன்பட்டு இருவரும்உண்ணத்தகுந்தது எனச்சைவத்திற்காக […]

The post காதல் சைவமா? அசைவமா? appeared first on கவிராசன் பதிப்பகம்.

]]>

அவள்,
மத்தியச் சோற்றுக்கே
பத்தியச் சோற்றைப்
பழகி வாழ்ந்தவள்!

அவன்,
நண்டு நத்தையெனக்
கண்டு களிப்பதை
உண்டு கொளுத்தவன்!

பன்னீரே அவளுக்கு
பட்டர் சிக்கன்!
சோயா உருண்டையே
சுக்கா மட்டன்!

அவனோ,
கட்சிமாறி சைவம் சேர்ந்ததால்
முட்டையோடே பந்தத்தை
முறித்துக் கொண்டவன்!

அவள்,
கடுகே காரமென்று
கண் கசக்கும் அய்யமாரு!

அவன்,
கறிக்குத் தாகமென்று
கள் அடிக்கும் அய்யனாரு!

வெளியே சென்றாலே
வெஜ்ஜா? நான் வெஜ்ஜா?
பட்டிமன்றம் தான்!

‘ஜீவகாருண்யம்’
அவள் வாதம்!

ஒரு உயிருக்கு
இன்னொரு உயிரை
உணவாய் படைத்ததே
இயற்கை தான்
அவன் வாதம்!

வாழைக்காய் மீன்
பருப்புக் ‘கோலா’ என
அசைவப் பெயர்களைச்
சைவத்திற்குச் சூட்டி
அழகு பார்ப்பாள்,
வளைந்து கொடுத்ததாய்
வாதிடுவாள்!

பாலுண்ணும் போது
இறைச்சியுண்ணலில்
பாதகம் இல்லையென
அவன் நியாயம் பேசுவான்!

உடன்பட்டு இருவரும்
உண்ணத்தகுந்தது எனச்
சைவத்திற்காக அவள்
சண்டை போடுவாள்!

கட்டிலிலும்
கடி ஜோக்கிலும்
அசைவமே உயர்ந்ததென்பான்
அவன்!

இறுதியில்,
அவரவர் உணவு
அவரவர்க்கு!

எந்த சிக்கலுமில்லை
கட்டாயப்படுத்தாத வரை!
யாருக்குப் பிடிக்காது
கட்டாயப் படுத்தாதவரை?

அதனால் தான்,
திருமணப் புகைப்படத்தில் கூட
ஊட்டிவிடும் படலத்தை
உழற்றிவிட்டு தவிர்த்தனர்!

இத்தனை வேறுபாட்டில்
எப்படி,
காதல் நாடகம் அங்கே
களைகட்டியது?

ரெட்டை மாட்டுவண்டியில்
நெட்டைக் குட்டையென
வாழ்ந்த இருவருக்கு
வைபவம் என்றால்
காதல் சம்மதிக்குமா?

மாறுபாட்டிலும்
மலர்வதால் தானே – இன்னும்
காதலின் பெருமை
காப்பாற்றப்படுகிறது?

அதிலும்,
எத்தனை வேறுபாட்டிலும்
தான் விரும்புபவர்
தன்னை விரும்புகிறார் என்ற
செருக்கு கொஞ்சம்
இருக்குமாயின்,

காதல் நீதிமன்றத்தில்,
வாதங்கள் வாய்தா
வாங்கிக் கொள்ளும்!

இன்னும் சில ஆண்டுகளுக்கு
வழக்கு ஒத்தி வைக்கப்படும்!

குறள் 1193:
வீழுநர் வீழப் படுவார்க்கு அமையுமே
வாழுநம் என்னும் செருக்கு

பொருள்:
தாம் விரும்புபவர், தம்மை விரும்பினால், அத்தகையோர்க்கு நன்றாக வாழ்கின்றோம் என்ற செருக்கு இருக்கும்.

Art: Sowmiya Iyal

The post காதல் சைவமா? அசைவமா? appeared first on கவிராசன் பதிப்பகம்.

]]> முதல் பெருந்தொற்று! https://kavirasan.com/mudhal-perundhotru/ Tue, 04 Feb 2025 18:25:57 +0000 https://kavirasan.com/?p=4280   உன் ஒற்றைக் கடைவிழிவெல்லமாய் என்னைஇனிக்க வைக்கிறது! உன் இன்னொரு கண்ணோவிடமாய்ப் பாய்ந்துவிரைக்க வைக்கிறது! ஒரு கையில்மது கோப்பையையும்இன்னொரு கையில்மருந்து குப்பியையும்வைத்திருக்கும்மந்திரக் காரியா நீ? இரண்டு கண்களில்வெவ்வேறு பார்வையெனவிளையாட்டாய்ச் சொன்னாலும்‘நாங்க இருக்கோம்’ என்றுவாசலில் வந்து நிற்கிறதுவாசன் ஐ கேர்! அவர்களின்கண்ணாடிப் பார்வைக்குள்தென்படாமல் எப்படிதெருக்களில் நடமாடுகிறாய்? கொரோனா,உலக நாடுகளைஉலையில் ஏற்றச்சீனம் கொடுத்தசீதனம்! முதலில் அதுஒவ்வொரு பகுதியாய்ஆட்கொண்டது!பிறகு மெல்லஒவ்வொரு நாட்டிலும்ஆட்கொன்றது! தனக்குள்ளே ஒருஎதிர்மத்தை உண்டாக்கி,தன்னைத் தானேதகவமைத்துக் கொண்டகொரோனா உந்தன்கொள்கை பரப்புச் செயலாளரா? பச்சோந்திகளுக்கு நீ தான்பார்வை வகுப்பெடுத்தாயா? விடியலில்சூரியனை வாசலில்காத்திருக்க […]

The post முதல் பெருந்தொற்று! appeared first on கவிராசன் பதிப்பகம்.

]]>

 

உன் ஒற்றைக் கடைவிழி
வெல்லமாய் என்னை
இனிக்க வைக்கிறது!

உன் இன்னொரு கண்ணோ
விடமாய்ப் பாய்ந்து
விரைக்க வைக்கிறது!

ஒரு கையில்
மது கோப்பையையும்
இன்னொரு கையில்
மருந்து குப்பியையும்
வைத்திருக்கும்
மந்திரக் காரியா நீ?

இரண்டு கண்களில்
வெவ்வேறு பார்வையென
விளையாட்டாய்ச் சொன்னாலும்
‘நாங்க இருக்கோம்’ என்று
வாசலில் வந்து நிற்கிறது
வாசன் ஐ கேர்!

அவர்களின்
கண்ணாடிப் பார்வைக்குள்
தென்படாமல் எப்படி
தெருக்களில் நடமாடுகிறாய்?

கொரோனா,
உலக நாடுகளை
உலையில் ஏற்றச்
சீனம் கொடுத்த
சீதனம்!

முதலில் அது
ஒவ்வொரு பகுதியாய்
ஆட்கொண்டது!
பிறகு மெல்ல
ஒவ்வொரு நாட்டிலும்
ஆட்கொன்றது!

தனக்குள்ளே ஒரு
எதிர்மத்தை உண்டாக்கி,
தன்னைத் தானே
தகவமைத்துக் கொண்ட
கொரோனா உந்தன்
கொள்கை பரப்புச் செயலாளரா?

பச்சோந்திகளுக்கு நீ தான்
பார்வை வகுப்பெடுத்தாயா?

விடியலில்
சூரியனை வாசலில்
காத்திருக்க வைத்துவிட்டு,
வெண்ணிலவையும்
வீட்டுக்கு அனுப்பாமல்
பிடித்து வைத்திருக்கும்
வைகறை பூமி
உன்னை ஒத்திருப்பதாய்த் தான்
உள்ளம் உவமை செய்கிறது!

ஆனால்,
‘உயர்ந்ததன் மேற்றே’ என
உவமையை விளக்கும்
தொல்காப்பியம் இங்கே
தோற்றுப் போனதாய் கருதுகிறேன்!

எந்த உவமையும் உன்னினும்
ஏற்றமாய் இருக்கப்போவதில்லை!

இறக்கத்திற்கும் பொருந்தும் என
இனியேனும் –
விதிவிலக்கொன்றை
விளம்புதல் நலம்!

அழும் பிள்ளைக்குக்
கசப்பான மருந்துக்குப் பின்
அம்மாக் கொடுக்கப்போகும்
தேக்கரண்டி சர்க்கரையைப்
போலத் தான்
நீ தரும் வேதனைகளும்!

விண்ணப்பம் தராமல் நீ தரும்
வேதனைக்குப் பின்னால்
விருந்து கொடுத்து
வியப்பில் ஆழ்த்தாவிட்டாலும்
மருந்து கொடுத்து என்னை
மரணிக்காமல் கா!

தானங்களில் சிறந்ததென்று
சிலர் அன்னதானத்தைச்
சொல்வதுண்டு!
இல்லை,
சமாதானம் தான்
தானங்களில் சிறந்தது!

அன்னதானத்தில்
நீளும் கைகளுக்கு
நிச்சயம் புரியாது
ஏந்தும் கைகளின் நிறைவு!

ஆனால்,
சமாதானத்தில்?
எய்தும் நிறைவு
இரண்டு பக்கமும்
சரிபாதியாகிறதல்லவா?

முரணுக்குப் பின் கிடைக்கும்
முத்தங்களில் தானே
மோகம் மிகுந்திருக்கும்?

கூடல் விதைக்குத் தான்
ஊடல் குழிபறிக்கின்றாய் எனில்
முன் கூட்டியே சொல்லிவிடு
மூங்கில் யாத்திரைக்கு
முழுச் சம்மதத்துடனே
ஆயத்தம் ஆகின்றேன்!

குறள் – 1091:
இருநோக்கு இவளுண்கண் உள்ளது ஒருநோக்கு
நோய்நோக்கொன் றந்நோய் மருந்து.

இவளுடைய மையுண்ட கண்ணில் இரண்டு விதமான பார்வை உள்ளது. ஒரு பார்வை நோய் செய்கிறது; இன்னொரு பார்வை அந்த நோய்க்கு மருந்து தருகிறது.

The post முதல் பெருந்தொற்று! appeared first on கவிராசன் பதிப்பகம்.

]]> பிரிவின் பெருவலி https://kavirasan.com/%e0%ae%aa%e0%ae%b0%e0%ae%b5%e0%ae%a9-%e0%ae%aa%e0%ae%b0%e0%ae%b5%e0%ae%b2/ Sat, 02 Nov 2024 06:51:49 +0000 https://kavirasan.com/?p=4079 பிரியத்தில் தள்ளாடும் கணம்பிரிதலைப் பற்றிய எண்ணம் ஏன்? காதல் செய்வதில் மட்டும்கவனமாய் இருங்கள்…பிரிவின் அரங்கேற்றத்தைக்காலம் பார்த்துக்கொள்ளும்…  https://kavirasan.com/wp-content/uploads/2024/11/Spiderman.mp4

The post பிரிவின் பெருவலி appeared first on கவிராசன் பதிப்பகம்.

]]>

பிரியத்தில் தள்ளாடும் கணம்
பிரிதலைப் பற்றிய எண்ணம் ஏன்?

காதல் செய்வதில் மட்டும்
கவனமாய் இருங்கள்…
பிரிவின் அரங்கேற்றத்தைக்
காலம் பார்த்துக்கொள்ளும்… 

The post பிரிவின் பெருவலி appeared first on கவிராசன் பதிப்பகம்.

]]> நான்கடி இமயம்! https://kavirasan.com/nangadi-imayam/ Sun, 15 Sep 2024 06:55:51 +0000 https://kavirasan.com/?p=3943 சண்டிக்கார சமயங் களாலே மண்டிக் கிடந்த மக்களின் மனதில்  விளக்காய் இருளை விலக்கிய மாட்சி!கிழக்காய் வந்த கிளர்ச்சித் தீத்துகள்! பெரியார் என்னும் பெருஞ்சூரியனேஉரியார் என்று உளத்தில் வைக்கும்  வல்லமை பெற்ற வாக்கியமே! எம்நல்லதை எண்ணிய நான்கடி மலையே! கோபுரம் நிறைந்த காஞ்சியின் நடுவேமாபெரும் புகழில் மலர்ந்தவனே! நீ நாத்திகம் பற்றி நவில்வதைக் கேட்க சாத்தியம் என்றால் சாகவும் சம்மதம்! காரியம் முடித்த கண்ணியனே! நீவீரியம் கொண்டு விளித்ததைக் கண்டுஆரியக் கூட்டம் அஞ்சிய துன்முன்சூரியனுக்கும் சூடு குறைந்தது! இந்தித் திணிப்பை எதிர்த்து அஃதைசந்தியில் நிறுத்திய சரித்திரமே! நீ  […]

The post நான்கடி இமயம்! appeared first on கவிராசன் பதிப்பகம்.

]]>

சண்டிக்கார சமயங் களாலே 
மண்டிக் கிடந்த மக்களின் மனதில் 

விளக்காய் இருளை விலக்கிய மாட்சி!
கிழக்காய் வந்த கிளர்ச்சித் தீத்துகள்!

பெரியார் என்னும் பெருஞ்சூரியனே
உரியார் என்று உளத்தில் வைக்கும் 

வல்லமை பெற்ற வாக்கியமே! எம்
நல்லதை எண்ணிய நான்கடி மலையே!

கோபுரம் நிறைந்த காஞ்சியின் நடுவே
மாபெரும் புகழில் மலர்ந்தவனே! நீ

நாத்திகம் பற்றி நவில்வதைக் கேட்க 
சாத்தியம் என்றால் சாகவும் சம்மதம்!

காரியம் முடித்த கண்ணியனே! நீ
வீரியம் கொண்டு விளித்ததைக் கண்டு
ஆரியக் கூட்டம் அஞ்சிய துன்முன்
சூரியனுக்கும் சூடு குறைந்தது!

இந்தித் திணிப்பை எதிர்த்து அஃதை
சந்தியில் நிறுத்திய சரித்திரமே! நீ 

நாலடி ஆயினும் நாவடி கொண்டு 
ஆளடிப்பாயே அஃதினைக் கண்டு
காலடி தொட்டுக் கண்களில் ஒற்றிக்
காலம் முழுவதும் கடவுளாய்த் தொழலாம்!

தோற்றுப் போனதும் துவண்டா போனாய்?
ஏற்றி விட்டே ஏணி ஆனாய்!

சுருட்டைத் தலையை சுருங்கிய உடையை 
இருட்டை எதிர்த்த இயந்திர நடையை

எண்ணிய போது எனக்குள் வியப்பு
மின்னியதே; நான் மீளவும் இல்லை; 

ஆங்கிலம் படித்தாய்; ஆயினும் தமிழைத் 
தாங்கிட எண்ணிய தலைவனே உன்றன் 
மொழியைக் கண்டால் மோகத் தமிழை 
இழிவாய்க் கூட இழிவாய்ப் பேசா!

தம்பிகள் உள்ளோம் தமிழைக் காத்திட 
நம்பி உறங்கு; நாளும் வங்கக் 
கரையைத் தொழுவக் காரணம் நீயே!
இறையை எதிர்த்து எழுதிய அண்ணா 
துரையே எங்கள் தூயவனே நீ 
மறையாய்க் கொடுத்ததை மறந்திட மாட்டோம்;

வளைவாய்க் கிடந்த வாழ்க்கையை மாற்றிய
தலைவா உனையா தமிழகம் மறக்கும்?

கடற்கரை மணலில் கண்மூடி துயில்கொள்!
மடமை முளைத்தால் மறுபடி உயிர்கொள்!

The post நான்கடி இமயம்! appeared first on கவிராசன் பதிப்பகம்.

]]> சாராயம்! https://kavirasan.com/saaraayam/ Thu, 20 Jun 2024 19:40:18 +0000 https://kavirasan.com/?p=3260 தெருவிருந்து போராடத்திறனற்றோன் வணக்கம்! நம்கருவிருந்த பிள்ளைகளும்கத்தியின்மேல் நடக்கும்! ஏற்றிவைத்த நெருப்பிடையேஏழைகளின் குருதி! உரிய(து)ஆற்றிவிடத் தவறிவிட்டால்ஆட்சி மாற்றம் உறுதி! மண்முறைக்கே உரியதெனமல்லுக்கு நின்று – பலர்கண்மறைக்கும் வலிமையெல்லாம்கள்ளுக்கு உண்டு; லட்சங்கள் கொழிக்கும்-இதுலாபகரத் திட்டம்! உயிர்அச்சங்கள் அற்றோரால்அரசுக்கென்ன நட்டம்? வலைகளினைப் பிணம்தின்னும்வாய்களெல்லாம் பின்னும்! பலதலைமுறைகள் அழிகிறதேதாமதமா இன்னும்? நாணில் அம்பு பூட்டு! செத்தநம்பிக்கையை நாட்டு! நமதுமாநிலமே சிறந்ததென்றுமற்றவர்க்குக் காட்டு! விடியலுக்குக் காத்திருக்கவெளுத்திடுமா கிழக்கு? தினம்மடியுமிந்த மக்களுக்குமதுவிலக்கே இலக்கு! தோராயம் பலகோடித்திலகத்தை அழிச்சும் – இந்தச்சாராயம் அழியலையே!சாமிக்கே வெளிச்சம்! 🤦🏻‍♂️

The post சாராயம்! appeared first on கவிராசன் பதிப்பகம்.

]]>

தெருவிருந்து போராடத்
திறனற்றோன் வணக்கம்! நம்
கருவிருந்த பிள்ளைகளும்
கத்தியின்மேல் நடக்கும்!

ஏற்றிவைத்த நெருப்பிடையே
ஏழைகளின் குருதி! உரிய(து)
ஆற்றிவிடத் தவறிவிட்டால்
ஆட்சி மாற்றம் உறுதி!

மண்முறைக்கே உரியதென
மல்லுக்கு நின்று – பலர்
கண்மறைக்கும் வலிமையெல்லாம்
கள்ளுக்கு உண்டு;

லட்சங்கள் கொழிக்கும்-இது
லாபகரத் திட்டம்! உயிர்
அச்சங்கள் அற்றோரால்
அரசுக்கென்ன நட்டம்?

வலைகளினைப் பிணம்தின்னும்
வாய்களெல்லாம் பின்னும்! பல
தலைமுறைகள் அழிகிறதே
தாமதமா இன்னும்?

நாணில் அம்பு பூட்டு! செத்த
நம்பிக்கையை நாட்டு! நமது
மாநிலமே சிறந்ததென்று
மற்றவர்க்குக் காட்டு!

விடியலுக்குக் காத்திருக்க
வெளுத்திடுமா கிழக்கு? தினம்
மடியுமிந்த மக்களுக்கு
மதுவிலக்கே இலக்கு!

தோராயம் பலகோடித்
திலகத்தை அழிச்சும் – இந்தச்
சாராயம் அழியலையே!
சாமிக்கே வெளிச்சம்! 🤦🏻‍♂️

The post சாராயம்! appeared first on கவிராசன் பதிப்பகம்.

]]> முத்தமிழ் திணையின் முதல் திணை என்க… https://kavirasan.com/muthamizh-thinaiyin-mudhal-thinai/ Thu, 20 Apr 2023 03:08:35 +0000 https://kavirasan.com/?p=2859 கடைபோடும் மீனவர்க்குத்தடைபோடும் சட்டம்,நாற்றத்தால்-நாகரிகத்தை-எடைபோடும் நமக்கெல்லாம்எதற்கிந்தத் திட்டம்; ஆதி மன்றம் ஆகாரத்திற்கேஅகரம் – இன்றுநீதி மன்றம்நீக்கத்துடிக்கும்மகரம்(மீன்); சிங்காரச் சென்னை 2திட்டமென்று சொல்லிஅங்காரம்(கரி) முகத்திலேஅப்பிக் கொள்கிறோம்;தவறென்று உணர்வதைத்-தடுக்காமல்-தன்னலமாய் எல்லோரும்தப்பிச் செல்கிறோம்; குறிஞ்சி முல்லைமருதம் பாலை எனதிணைகள் நால்முன்திசைகள் நால்முன்நெய்தலே முதலில்நிலைத்த நிலம்;அவ்வின மக்களைவைதலால் கிடைக்குமாவாய்க்கு சலம்? சாகரம்(கடல்) கடந்துசா(சாவு) கரம் பிடிப்போர்ஆகரம்(இருப்பிடம்) கூடஆபத்தாயின்,தலைத் தூக்கிக் கேட்பதுதமிழர்க் கடமை; ஏனெனில்,ஆதித் தமிழ் வாழ்வில் – ஒரு அங்கம் வகித்தது கடலே! தமிழன்,கடக்க அல்லாததை‘கடல்’ என்றான்!ஆழமாய்க் கண்டதை‘ஆழி’ என்றான்!கார்சூழ் கொள்வதால்‘கார்கோள்’ என்றான்!பெருமையைப் புகழ‘பெருநீர்’ […]

The post முத்தமிழ் திணையின் முதல் திணை என்க… appeared first on கவிராசன் பதிப்பகம்.

]]>

கடைபோடும் மீனவர்க்குத்
தடைபோடும் சட்டம்,
நாற்றத்தால்-
நாகரிகத்தை-
எடைபோடும் நமக்கெல்லாம்
எதற்கிந்தத் திட்டம்;

ஆதி மன்றம்
ஆகாரத்திற்கே
அகரம் – இன்று
நீதி மன்றம்
நீக்கத்துடிக்கும்
மகரம்(மீன்);

சிங்காரச் சென்னை 2
திட்டமென்று சொல்லி
அங்காரம்(கரி) முகத்திலே
அப்பிக் கொள்கிறோம்;
தவறென்று உணர்வதைத்-
தடுக்காமல்-
தன்னலமாய் எல்லோரும்
தப்பிச் செல்கிறோம்;

குறிஞ்சி முல்லை
மருதம் பாலை என
திணைகள் நால்முன்
திசைகள் நால்முன்
நெய்தலே முதலில்
நிலைத்த நிலம்;
அவ்வின மக்களை
வைதலால் கிடைக்குமா
வாய்க்கு சலம்?

சாகரம்(கடல்) கடந்து
சா(சாவு) கரம் பிடிப்போர்
ஆகரம்(இருப்பிடம்) கூட
ஆபத்தாயின்,
தலைத் தூக்கிக் கேட்பது
தமிழர்க் கடமை;

ஏனெனில்,
ஆதித் தமிழ் வாழ்வில் – ஒரு
அங்கம் வகித்தது கடலே!

தமிழன்,
கடக்க அல்லாததை
‘கடல்’ என்றான்!
ஆழமாய்க் கண்டதை
‘ஆழி’ என்றான்!
கார்சூழ் கொள்வதால்
‘கார்கோள்’ என்றான்!
பெருமையைப் புகழ
‘பெருநீர்’ என்றான்!
தொன்மையை உணர்த்த
‘தொன்னீர்’ என்றான்!
ஆற்றுநீர் ஊற்றுநீர்
அடைமழை தந்தநீர்
மூன்றின் முயங்கலால்
‘முந்நீர்’ என்றான்!

சுருங்கச்
சொன்னால்
வானவர் கும்பிட்ட
வடக்குவிட்டு
விலக்கினால்,
மீனவர் கும்பிட்டத்
தெற்குத் தொட்டு
விளக்கினால்,
தரணிவாழ் பண்பாட்டில்
தமிழர்தம் பண்பாட்டின்,
வையத்திலே இன்று
வலைஞர்(மீனவர்) சாட்சி!
அவர்கள் மேல்,
கைவைத்திருக்குமா
கலைஞர் ஆட்சி!

The post முத்தமிழ் திணையின் முதல் திணை என்க… appeared first on கவிராசன் பதிப்பகம்.

]]> நெப்போலியன் – ஜோசஃபைன் https://kavirasan.com/napoleon-josephine/ Wed, 15 Feb 2023 18:45:24 +0000 https://kavirasan.com/?p=2612 தன்னம்பிக்கை என்பதுதண்டவாள ரயில்! இடை வரும்இடர் தரும்இடைஞ்சல்களும் அதைஇடறி விடலாம்!தடம் விடும்இடம் வரின்தொடர்ச்சிகள் விட்டொருதொடரி விழலாம்! எந்த மனிதனாயினும்ஏதோ ஓரிடத்தில்தன்னம்பிக்கை விழுந்துதடுமாறுவான்! சிறுதவிப்புகள் வந்தால்தடம் மாறுவான்! வையம் கொடுத்தவாழ்வில் தோல்வியின்வாயுள் விழுவதும்,ஐயம் சூளும்அனைவர்க்கும் இந்தஆயுள் முழுவதும்!ஆனால்,அக்கினி ஒன்றுஅணையாமல் எரிந்தது! அதுகொளுத்தும் பண்புகொழுந்திலேயே தெரிந்தது! ஆகஸ்டு பதினைந்து,இந்தியத்திற்கு மட்டுமல்லஇன்னொரு நாட்டிற்கும்சுதந்திர தினம்! பிரஞ்சிலும் அன்று தான்விடுதலைக்கானவிதை முளைத்தது! லதீதா லமோலினிசார்லஸ் போனபார்ட்தம்பதிக்கு1769 ஆகஸ்ட் 15ல்மகனாகப் பிறந்தான்நெப்போலியன் போனபார்ட்! ஒரு,மாவீரனை மண்ணகம்வரவு வைத்தது!பிரஞ்சும் ஒருபேரரசனைத்தர்க்கத்திற்கிடமின்றிதரவு வைத்தது; சிற்றிலாடிய காலம் முதலே,புத்தகத்திற்குள்புழுவாய் ஊர்ந்தான்;வாலிபத்திற்கேவழுவாய் […]

The post நெப்போலியன் – ஜோசஃபைன் appeared first on கவிராசன் பதிப்பகம்.

]]>

தன்னம்பிக்கை என்பது
தண்டவாள ரயில்!

இடை வரும்
இடர் தரும்
இடைஞ்சல்களும் அதை
இடறி விடலாம்!
தடம் விடும்
இடம் வரின்
தொடர்ச்சிகள் விட்டொரு
தொடரி விழலாம்!

எந்த மனிதனாயினும்
ஏதோ ஓரிடத்தில்
தன்னம்பிக்கை விழுந்து
தடுமாறுவான்! சிறு
தவிப்புகள் வந்தால்
தடம் மாறுவான்!

வையம் கொடுத்த
வாழ்வில் தோல்வியின்
வாயுள் விழுவதும்,
ஐயம் சூளும்
அனைவர்க்கும் இந்த
ஆயுள் முழுவதும்!
ஆனால்,
அக்கினி ஒன்று
அணையாமல் எரிந்தது! அது
கொளுத்தும் பண்பு
கொழுந்திலேயே தெரிந்தது!

ஆகஸ்டு பதினைந்து,
இந்தியத்திற்கு மட்டுமல்ல
இன்னொரு நாட்டிற்கும்
சுதந்திர தினம்!

பிரஞ்சிலும் அன்று தான்
விடுதலைக்கான
விதை முளைத்தது!

லதீதா லமோலினி
சார்லஸ் போனபார்ட்
தம்பதிக்கு
1769 ஆகஸ்ட் 15ல்
மகனாகப் பிறந்தான்
நெப்போலியன் போனபார்ட்!

ஒரு,
மாவீரனை மண்ணகம்
வரவு வைத்தது!
பிரஞ்சும் ஒரு
பேரரசனைத்
தர்க்கத்திற்கிடமின்றி
தரவு வைத்தது;

சிற்றிலாடிய
காலம் முதலே,
புத்தகத்திற்குள்
புழுவாய் ஊர்ந்தான்;
வாலிபத்திற்கே
வழுவாய் வாழ்ந்தான்;
சிந்திப்பது-
வாசிப்பது-
இரண்டு மட்டுமே – அவன்
இருதயப் பூர்வமாய்
நேசிப்பது!

ஊர்க்குருவிகள் சுற்றும்
ராணுவப் பள்ளி,
ராஜாளி ஒன்றுக்கும்
ரகசிய வரவு கொடுத்தது!

செல்வங்கள் கொழித்த
சீமானின் வாரிசுகள்
கழுதைப் புலிகளாய்க்
கல்விக் கூடம் சுற்ற,
வெறி கொண்டிருந்த
வேங்கை அவர்கட்கு
ஆரம்பம் முதலே
அந்நியம் ஆனது;
அந்த அந்நியமே
ஆண்டாண்டு காலம்
பிரஞ்சு செய்த
புண்ணியம் ஆனது;

ஆம்! அவன்
ஆடம்பர ஆடையை
அணியாது போனதாலே,
ஆணவக் கைகளுக்குப்
பணியாது போனதாலே,
ஏளனக் கால்கள் – அவனை
ஏறி மிதித்தது;
பொறுப்பு நெருப்பைப்
பொருதிய போது,
வசவுச் சேற்றை – அவன்மேல்
வாரி அடித்தது;

வென்றாக மறந்தான்
விரட்டும் வெறுப்பை!
குன்றாது காத்தான் – தான்
கொண்ட நெருப்பை!

ஆறு என்ன செய்யும்
ஆழிக் கை வந்து (ஆழி)
அடித்துச் சென்றால்?
அகவை என்ன செய்யும்
கேளிக்கை வாழ்வைப்
பிடித்துக் கொண்டால்?

ஏனையோரெல்லாம்
இன்பமாய் இருக்க,
நெப்போலியன் மட்டும்,
நெஞ்சுரம் குன்றாமல்
நெடுகச் சென்றான்
வாழ்க்கைப் பாதையில்!

இரவென்னப் பகலென்ன
எத்தனையோ பொழுது,
புத்தகமே தனது,
உறவென்று கண்ணேரால்
காகிதத்தில் உழுது,
தீர்க்கமாய் கிழக்கு
திசை கிழிக்கும்
சூரியனாய்,
போர் வித்தைகளை,
மூர்க்கமாய் பயின்றான்
முடங்காத
வீரியனாய்! இவன்
ஆர்வம் கண்டு
ஆசான்கள் கூட
அதிசயப் பார்வை வீசினர்;
இவனோடு,
அளவாகத் தான் பேசினர்;

ஆக்சோஸ் எனும் நகரில்
மக்கள் புரட்சி
மகத்தானதாக,
பயிற்சிப் படை – அவர்களைப்
பதம் பார்க்கச் சென்றது!

பகலிலே கலகத்தைப்
படை அடக்கும்; அது
கங்குலில் காமக்
குடை விரிக்கும்;
வேடிக்கைக் காட்டும்
பெண்களின்
விசிறிக் காற்றுக்கு,
வாடிக்கை ஆகி
வாழப் பழகினார்கள்
படை வீரர்கள்;

நெப்போலியன் மட்டும்,
இலக்கு எங்கும்
இடறாதிருக்க,
விளக்கு வைத்து
விடியலை நோக்கினான்;
அப்போதும்,
புத்தகங்களோடேத் தன்
பொழுதைப் போக்கினான்;

கூட்டம் போடும்
கூத்தாடிகளுள்
ஆட்டம் போடும்
அழகி ஒருத்தி,
நெப்போலியனின்,
ஆண்மையின் மீதே
அம்பு எரிய,
அமைதிப் புன்னகையை
அளித்துவிட்டு – மீண்டும்,
காரியத்தில் மட்டுமே
கண்ணாய் இருந்தான்;

மணற் மணிக்காட்டி
பலமுறை வடிந்தது;
மண்ணகம் அதன்பின்
பலமுறை விடிந்தது;

இன்றது
நாளையானது;
கன்றது
காளையானது;

வெறும்
வீரனாய்ப் போனவன்
தலையானான்;
பெரும்,
ஆழி வீழ் மழையொரு
அலையானான்;

முன்பு தன்னை,
ஏளனம் செய்தவள்
எங்கிருக்கிறாள் எனத் தேடி,
வீட்டிற்கேச் சென்று
வினவினான்,

“ஆக்சோஸ் கலகத்தை
அடக்க வந்திருந்த,
நெப்போலியன் என்பவனை
நினைவிருக்கிறதா?”

“ஓ!
நன்றாக நினைவில்
நாற்காலி இட்டிருக்கிறது
அவன் நினைவு;

போராண்மையில் அவன்
போட்டியிட முடியாதவன்;
பேராண்மைக் காட்டுமிடம்,
பெண்மையிடம் பணியாதவன்”
என்றாள்
நர்த்தனம் ஆடும்
நங்கை;

“போர் ஆண்மையைப்
போர்க்களத்தில் காட்டாமல் – உன்
போர்வைக்குள் காட்டியிருந்தால்,
இன்றவன் தலைவனாய்
ஏறி இருக்க மாட்டான்” என்றான்.
ஏளனக் கணையவள்
எறியாது இருந்திருந்தால்
இவ்வாறு நெப்போலியன்
கூறியிருக்க மாட்டான்;

பெற்றவள் மீது
பெரிய மதிப்பும்
மிகுந்த பாசமும்
கொண்டிருந்தான்;
அவளுக்கு எழுதும்
ஒவ்வொரு கடிதத்திலும்
உலகாளப் போவது
உறுதி என்றே
இறுதி வரிகளில்
எழுதியிருப்பான்!

நம்பிக்கை என்பது
அவன் வாழ்வில்,
அலைகளுக்காடும்
நாவாய் அல்ல,
ஆழ்கடல் துளைத்த
நங்கூரம்;

சிறு சிறு கலகத்தைச்
சிறப்பாய் முடக்கினான்;
அரசுக்கு எதிராய்
வெறுப்புகள் எழுந்தால்
விரைவாய் அடக்கினான்;

தலைவனுக்கு ஏற்ற
பண்புகள் எல்லாம்
தானாய் அவனிடம்
உட்கார,
கலைந்திடும் கனவு
கண்டபோதிலும்
காலம் உதவிய(து)
உளமார,
வைரமுடியை அவன்தலையில்
வைக்கத் தயங்கியது
ஆளும் கட்சியும்
எதிர்க் கட்சியும்!

எதிர்ப்புகளை முன்பே
எதிர்பார்த்திருந்த நெப்போலியன்
தாய் நாட்டுப் பணிதுறந்து
தாய் வீட்டிற்குள்
தஞ்சம் அடைந்தான்! ஆயினும்
தாய் நாடு இப்படித்
தகர்க்கப்படுவதைத்
தாங்கமுடியாமல்
நெஞ்சம் உடைந்தான்!

பூசல்கள் பெரிதானது!
எதிர்க்கும் புரட்சி
ஈசல்கள் பாம்பானது,
முற்று வைக்காவிடில்
புற்று யாருக்கென்ற
புரட்சி வெடிக்கும்;
எஞ்சிய நாட்டினது
ஏனைய வளர்ச்சியையும்
வறட்சி முடிக்கும்;

மந்திரிகள்
மணிக்கணக்காக
முடிவு செய்துகொண்டிருக்க,
மக்கள்
தனிக் கணக்காக
முடிவு செய்தனர் ஒன்றை!

வலுத்த வன்முறையை
மாற்றுவதற்கும்
பாதாளத்திற்குள்
பாய்ந்து கொண்டிருக்கும் பிரெஞ்சை
இழுத்துப் பிடித்து மேல்
ஏற்றுவதற்கும்,
ஒருவனால் மட்டும் முடியும்!

“நெப்போலியன்”

அவன் பெயரைத்தான்
அதிக மக்கள்
உதடுகள் எல்லாம்
உச்சரித்தது!
நாடாளுவோரை
நச்சரித்தது!

நெப்போலியன் அழைக்கப்பட்டான்!

“பிரெஞ்சு நாட்டைக்
காப்பாற்ற முடியுமா?”
கேள்விக் கணைகளின்
கெடுபிடி வலுத்தது!

விடியாது என்று
விண் சொன்னாலும்
முடியாது என்று
நெப்போலியன் சொல்ல மாட்டான்!

மூழ்கிக் கொண்டிருக்கும்
நகருக்கு
முத்துக் குளிக்கக்
கற்றுக் கொடுத்தான்;
பிரான்சு,
புரட்சிப் பிடியில்
புண்சிரிப்பிழக்க
பேறாய் அதனைப்
பெற்றும் எடுத்தான்;

ஆசனம் அமர்ந்த
அடுத்த கணமே,
புரட்சிக் குழுக்களை,
சாசனம் இயற்றி
சரணடையச் சொன்னான்!

ஆயுதம் எல்லாம்
அரசுடைமை ஆனது; அந்த
வெம்புலி முன்னே-
அம்புலிக் கூட- (அம்புலி)
அடிச்சுவடில்லாமல்
அல் வந்து போனது;

படையெடுத்துப்
பல நாடு சென்றான்;
எட்டுத்திசை உள்ள
எல்லா நாடுகளையும்
குடைக்கடியில்
கொண்டுவர வென்றான்;

நதிக்கரை தான்
நாகரிகத்திற்கான மூலம்
என்பதை மெய்ப்பிக்க
எகிப்தியர்கள்
நெப்போலியன் மண்ணுக்கு – பல
மைல் அருகே – உலகின்
நீளமான நதியென்ற
நைல் அருகே
உறைவிடம் அமைத்து
உழவு மேற்கொண்டு
வாழ்ந்தனர்!

படுஞாயிறு கண்டு
மேற்கை பரிதியின்
கல்லறை என்றும்
எழுஞாயிறு கண்டு
கிழக்கை பரிதியின்
கருவறை என்றும்
நம்பித் தொழுதனர்!

கூடு பிரிந்த
பறவையாய்
உயிர் பிரிந்த
உடலை
பத்திரப் படுத்தச்
சத்திரம் ஒன்றை
எகிப்தியர்கள்
எழுப்ப நினைக்க – அது
நாற்கூம்பு வடிவில்
உருவானது,

அதில் இருக்கும்
ஒவ்வொரு கல்லையும்
உலக மாந்தர்கள்
உயர்த்த அல்ல,
உருட்டக் கூட
முடியாதவை!

காகம் உட்கார
கட்டிடம் கட்டிய காலத்தில்,
மேகம் உட்கார
கட்டிடம் கட்டிய கோலத்தை,
கண்டு
வியப்புகள்
கொண்டு
ஐரோப்பியக் கண்டத்திற்கே
அகவல் சொன்னதொரு
ஆண் மயில்!

கண்களால்
காட்சி செய்து
சொற்களால்
சாட்சி சொல்ல,
நெப்போலியன் மூலம்,
ஐரோப்பா எகிப்தைப்பற்றி
அறிந்து கொண்டது;

ஒரு நாள்,
இரவு வானிலே
வெட்டும் மின்னலாய்
வெளிச்சம் வந்தது; அது
இரவு வேண்டாமல்
கொட்டும் மழையாய்க்
குளிர்ச்சி தந்தது;

முதல்முறையாய் அந்த
வீரன் பயப்பட்டான்;
காதல் வயப்பட்டான்;

இரும்பு ஒன்று
இணரானது; (இணர் – பூ)
அத்தனைக் காலம்
அடைத்து வைத்த
அரும்பு அன்று
மலரானது;

ஆண்டியானால் என்ன
அரசனானால் என்ன?
காதல் பொது தானே!
கோள்களுக்கு ஏற்றார்போல்
கொதிப்பு நிலை மாறும்!
சூரியன் ஒன்று தானே?

காதல்,
வர்க்க நிலை என்பதையே
மறந்த ஒன்று;
சொர்க்க நிலை சோக நிலை
கலந்த ஒன்று;

அவள் பெயர்
ஜோசஃபைன்!
இரண்டு குழந்தைகளுக்குத்
தாய்!
ரோஸ் என்பதே
இயற்பெயர்!
நெப்போலியனே அவளுக்கு
ஜோசஃபைன் என்று
பெயர் சூட்டினான்! இத்தகு
தகவை சுமந்தத்
தாரகைக் கண்டு
அகவை மறந்த
அம்புலி ஒன்று,
அகம் இழந்தது;
காதல் தான்,
தோற்றுப் போவதும்
சுகம் என்றது;

ஜோசஃபைன்,
அவனினும் அகவையில்
ஆறு வயது மூத்தவள்;

களிப்பாடை உறா
கருப்பாடை புறா-அவன்
கண்ணில் படக்
கையறு நிலைக்குத் (கையறுநிலை)
தள்ளப்பட்டான்; ஒரு
படைத் தளபதி
பட்டாம்பூச்சியால்
வெல்லப்பட்டான்;

ஆனால் அவள்,
கைம்மை அடைந்த
கவலை ஓவியம்;
இரண்டு மகவுக்காய்
இருத்தலை மெய்ப்பிக்கக்
களிப்பினை மறந்த
கண்ணீர் காவியம்;

புன்னகை முலாம்
பூசாத அந்தப்
பூ அவன் நெஞ்சுக்குள்
பூகம்பம் கொடுத்தது;

இமைக்குள் ஒட்டிய
ஒருவகைப் படலம்
உப்பு நீரால் உருவானது;
ஒவ்வொரு முறைநாம்
இமைக்கும் போதும் – அந்த
உப்புப்படலம் கண்ணை
உரசிச் செல்லும்; கண்ணில்
மாசோ தூசோ
விழுகிற வேளை
அடுத்தவர் உதவியின்றி
அலசிக் கொள்ளும்;

அறிவியல் விதிகளுக்கு
அப்பாற்பட்டதல்லவா காதல்?

இமை கொட்டாமல்
பூமியின்,
இன்னொரு நிலவைக்
கண்களால் நெப்போலியன்
கைது செய்தான்;

புரவலனே அவள் (புரவலன்)
புடவைக்குப் பின்வர
இரவலனாய் அவள் (இரவலன்)
இதயத்தைக் கேட்டிட,
சம்மதம் மட்டுமவள்
சொல்லவே இல்லை!

விதவை நிலவவனுக்கு
விக்கல் கொடுத்தது;
சிதைக்குள் வதைக்குமளவு
சிக்கல் கொடுத்தது;

மதில்களைத் திறந்த
மாவீரன் – அவள்
மனதினைத் திறக்க
மன்றாடினான்; அவள்-
அழகுத் தீக்குள்ளே
தகனம் ஆனான்; அவளை-
அள்ளிக் குடிப்பதற்கே
தாகம் ஆனான்;

மூழ்க மூழ்க
மூர்ச்சையைத் தராமல்
முக்தியைக் கொடுத்தது
அவள் கண்கள்!

கண்டு கேட்டு
உண்டு உயிர்த்து
ஊற்றறியும் ஐம்புலனின்
ஆற்றலையும் அடைவதற்கு
முளைக்கும் விதை மகவுக்கு (மகவு)
முப்பது வாரங்கள்
எடுக்கிறது;
ஆனால் அதை
முப்பதே நொடியில்
முடக்கி வைக்கிறது
காதல்;

ஒரு வழியாக
ஒருவழியாகச் சென்ற
காதல் தூது
இருவழியாகவே
மாறியது;
காதல் ஊற்று,
இரண்டு இதயத்திலும்
ஊறியது;

ஜோசஃபைன்
பிரெஞ்சு நாட்டின்
மகாராணி ஆனாள்;

நெப்போலியன் தலையில்,
வைரமுடி வைத்தார்
போப்;

வைராக்கியம் இருந்தால்
வைர மணி முடி என்ன,
வைய மணிமுடியே
வாய்க்கக் கிடைக்கும்!

கொண்ட மோகத்தை
நன்றாய்க்
கூடித் தீர்த்தனர்;
இத்தனை நாட்கள்
இருவரும் தனியாய்
படித்த ராகத்தை
ஒன்றாய்ப்
பாடிப் பார்த்தனர்;

ஆண்டுகள் பதினைந்து
அல்லாய் விடிந்தது;

எல்லைகள் கடந்து பலர்
அல்லைகள் பிளந்து
நெப்போலியன் என்னும்
அத்தீயானது – தீண்ட
அண்டை நாடுகள்
அத்தியானது; (அத்தி)

படை இடையே
இடை இடையே – அவன்
பயணித்த வேளையில்,
பள்ளத் தாக்கொன்று
பறிக்கப்பட – நெப்போலியன்
உள்ளத் தாக்காலே
உளுக்கப்பட,
செய்வதறியாத
சிலையானான்;
உய்வதறியாத
நிலை போனான்;

உள்ள உறவெல்லாம்
உதவாத வேளையில்
கள்ள உறவென்ற
கயம் முளைக்கும்;
வெளியே மனம்,
சொல்ல முடியாமல்
சுயம் இழக்கும்;

உலகில் ஊரும்
பாம்பு வகைகளில்
மூன்றில் ஒருபங்கே
மனிதனைக் கொல்ல
வல்லவை!
ஏனையவை வெறும்
பல்லிகள் போலவே
பாம்பு ரூபத்தில்
உள்ளவை!
பெண்களின் காதலும்
அப்படித்தான்;

உண்மை மூன்றில்
ஒரு பங்கு!
பெண்மை ஏனைய
இரு பங்கு!

ஜோசஃபைன்,
மன்னனுக்குத் தெரியாமல்
மஞ்சத்தைப் பங்கிட்டாள்;
என்ன செய்வான் அரசன்
அரசியேத் தன்னுடைய
அரியணையைப் பங்கிட்டால்?

வாரிசு இல்லாமல்
வரலாறு ஏது?
வெற்றிகள் எதற்கு
வரலாறு என்றொன்று
இல்லாத போது?

ஜோசஃபைனுக்குத்
தாயாகும் கொடுப்பினை
தள்ளிப் போனது;
காயாகும் முன்மலர்
கன்றிப் போனது; (கன்றி)

நெப்போலியன் இப்போது
நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டான்!

இறுதியில் அவன்,
அமைச்சர்கள் முடிவுக்கு
உள்ளானான்;
அர்த்தமற்ற ஒரு
சொல்லானான்;

இரவுக் காகிதத்தைக்
கிழித்தெறிந்து வெளிப்பட்டான்
கிழக்கே ஒருவன்;
அந்த விடியல் தனக்கு
அத்தமனம் என்று
அறியாத அப்பாவி
ஒத்தமனம் ஒன்று
உற்சாகமாய்க்
கண் விழித்தது!

எழுந்தவளுக்கு அதிர்ச்சி
எழுத்து வடிவில்
காத்திருந்தது!

நெப்போலியன் எழுதிய
மணமுறிவுக் கடிதம்!

“அரசியல் தேவைக்காக,
ஆஸ்திரியா மன்னனின்
மகளை நான்
மணக்கப்போகிறேன்;

எத்தனைக் காதல்
வந்த போதும்
ஆதாம் ஏவாள்
அழிவதில்லை;
எத்தனை உறவு
வந்த போதும்
மனது உன்னை
மறப்பதில்லை;

இன்றும் நீயே
இந்நாட்டின் மகாராணி”

ஆறுதல் கொடுக்க
அலங்கரிக்கப்பட்ட
சொற்களுக்குள் அவள்
சிறைப்படாமல்,
கண்ணீரால் பதில்
கடிதம் எழுதினாள்;

உகந்த பாதுகாப்புடனும்
சிறந்த வசதிகளுடனும்,
மாட மாளிகை அவளுக்காய்க்
காத்திருந்தது;
ஆனால் அவள்
கேட்டதென்னவோ அவன்
மனக் குடிசை தான்;

ஜோசஃபைன்,
மணமுறிவோடும்
மன முறிவோடும்,
பிறன் மனை ஆன
அரண்மனை விட்டு
அகன்றாள்;

மேரி லூசி என்னும்
ஆஸ்திரியா இளவரசியை
மணந்தான் நெப்போலியன்;

இப்பக்கம் ஜோசஃபைன்
ஆற்றாமையில் தினம்
அழுதிரங்க,
அப்பக்கம் நெப்போலியன்
விரல்களால் முதுகில்
விழுதிறங்க,
வியர்க்கும் உடலில்
விரகம் தேடினான்; தன்
பெயர்தனைப்
பெண்மையெனும் மொழி
பெயர்க்க முடியாத
பேரேட்டில் எழுதினான்;
மோகத்திடை விழுந்து
முற்றிலும் மறக்க – பெண் எனும்
வேகத்தடை வந்து
வெற்றியைக் குறைக்க,
மறுபடியும் போர் பக்கம்
மனத்தைத் திருப்பினான்;

ஒரு மனிதன்,
எழ முடியாத குழி
துரோகம்;

ஒரு எல்லையில்,
சொந்தச் சகோதரனே,
சுயநலத்தால் நாடிழக்க,
மறு எல்லையில்,
ரஷ்யப்படைகள் வந்து
ராப்பகலாய் இடர்கொடுக்க,
எத்திசையும் போருக்கு
எக்காளம் அடித்தது; படை
ஒத்திசைவு இன்றியவன்
உடன்வர நினைத்தது;

ரஷ்யா மீது
படை எடுத்தான்;

கடும் குளிர்
கொடும் பசி
கால மாற்றங்கள் என
ஒவ்வொரு வீரனாய்
உயிர் இழக்க,
நம்பிக்கைக் குன்றாத
நெப்போலியன்,
ஏறிய இடம் விட்டு
இறங்கவில்லை; மாஸ்கோ
நகரத்தை அடையும்வரை
உறங்கவில்லை;

வீரர்களை இழந்து
வெற்றியை வாங்கினான்;
ஆனால்,
யானையாய் இருந்த படை
எறும்பானது;

சுற்றிலும் சுயநலம்
வெளிப்பட,
முற்றிலும் நம்பிக்கை
முறிபட,
கத்தி மேல் நடக்கும்
களம் ஆனது
நெப்போலியனுக்கு;

ஆம்!
நரம்பின் செயல்பாட்டால்
நிறங்களின்
வரம்புகள் உடைத்து
வர்ணம் மாறும்
பச்சோந்திகள் சில
படையில் முளைக்க,
நெப்போலியன் அங்கே
நிராயுதபாணி ஆனான்!

கட்டளைகள் என்று
கட்டளைக் கல் வைத்து
உரசிப் பார்க்கப் படுகிறதோ
அன்றொரு தலைவன்
அனாதை ஆகிறான்!

இடையில் அவனை,
ஜோசஃபைன் மரணமும்
உலுக்கிவிட,
வருகிற வழியெல்லாம்
வழுக்கி விட,
படைகளைக் கலைந்து
நடைதனில் தளர்ந்து,
தனிமரம் ஆனான்
நெப்போலியன்;

என்ற போதிலும் – அவன்
இறுமாப்பு குன்றவில்லை; ஆனால்
வென்ற நாடுகள் – அவன்
வீரத்தை எண்ணவில்லை;

நாடற்ற ஏதிலியாய் (ஏதிலி)
நடத்தப்பட்டான்;
நாடு நாடு என்று
நாட்கணக்காய் உறங்காதவன்
நாடுவிட்டு நாடு
கடத்தப்பட்டான்;
ஹெலெனா என்னும்
கடல் சூழ் தீவில் – அவன்
கால்கள் பட்டன; அது
மாவீரனைத் தனக்குள்
தரவேற்றது; மெல்ல
மரணமும் அவனை
வரவேற்றது;

திசையெல்லாம் தனிமை,
தீராத வயிற்றுவலி – என
எல்லாம் சேர்த்தவன்
இருத்தலை வினவ,
விவாதமின்றி
வினாவிற்கும் ஒரு
விடைகொடுத்தான்;
ஒரு மாவீரன்,
நரவலி பட்டு
நானிலம் விட்டு
நடை எடுத்தான்;

இறுதிக் காற்றவன்
இரைப்பைத் தொடும் முன்
எழுத்துக் கூட்டி அவன்
இயம்பிய பெயர்கள்,
பிரான்ஸ்…
ஜோசஃபைன்…

முந்நீர் அலைகளால்
முற்றுகையிடப்பட்ட
ஹெலெனாத் தீவின்
கடல் காற்றால்
இன்னும் அப்பெயர்கள்
இசைக்கப்படுகின்றன… ❤

முற்றும்.

The post நெப்போலியன் – ஜோசஃபைன் appeared first on கவிராசன் பதிப்பகம்.

]]> சலீம் – அனார்கலி https://kavirasan.com/salim-anarkali/ Wed, 15 Feb 2023 14:59:43 +0000 https://kavirasan.com/?p=2602 எந்தத் துளைக்குள்இசை இருக்குமென்றுகாற்றே அரியும்! எந்தத் துளிக்குள்வானவில் இருக்கும்,வெயிலே அறியும்! அதைப் போல் தான்காதலும்!எந்த மனத்திற்குள் காதல் இருக்கும்,உலகம் அறியாது,காலமே அறியும்! உலக வரலாற்றில்உயிர்கள் குடித்த யுத்தங்களில் முதன்மையானது எது? ஆதாயம் கிடைக்கஆ! தாயம்! கேட்டு,மனைவி மனைமாடு இழந்து,கைப்பொருள் விட்டுக்காடு நுழைந்து,உட்பகை நெஞ்சுக்குள்உலையாய் கொதிக்க – அதுகொதித்த வேகத்தில்கொலையாய் சுகிக்ககுடும்பத்திற்குள் நிகழ்ந்தகுருட்சேத்திர போரா? எல்லைகளைப் பரப்ப – பலர்அல்லைகளை உருவியமுகலாய யுத்தங்களா? வீழ்ச்சியால் தவித்தவெள்ளை இனம்சூழ்ச்சியால் வென்றுசுருட்டிக் கொண்டஅமெரிக்க யுத்தங்களா? பானிபட்டா?கலிங்கமா? வணிகம் என்றவாசல் வழி வந்துபோகும் […]

The post சலீம் – அனார்கலி appeared first on கவிராசன் பதிப்பகம்.

]]>

எந்தத் துளைக்குள்
இசை இருக்குமென்று
காற்றே அரியும்!

எந்தத் துளிக்குள்
வானவில் இருக்கும்,
வெயிலே அறியும்!

அதைப் போல் தான்
காதலும்!
எந்த மனத்திற்குள்
காதல் இருக்கும்,
உலகம் அறியாது,
காலமே அறியும்!

உலக வரலாற்றில்
உயிர்கள் குடித்த யுத்தங்களில்
முதன்மையானது எது?

ஆதாயம் கிடைக்க
ஆ! தாயம்! கேட்டு,
மனைவி மனை
மாடு இழந்து,
கைப்பொருள் விட்டுக்
காடு நுழைந்து,
உட்பகை நெஞ்சுக்குள்
உலையாய் கொதிக்க – அது
கொதித்த வேகத்தில்
கொலையாய் சுகிக்க
குடும்பத்திற்குள் நிகழ்ந்த
குருட்சேத்திர போரா?

எல்லைகளைப் பரப்ப – பலர்
அல்லைகளை உருவிய
முகலாய யுத்தங்களா?

வீழ்ச்சியால் தவித்த
வெள்ளை இனம்
சூழ்ச்சியால் வென்று
சுருட்டிக் கொண்ட
அமெரிக்க யுத்தங்களா?

பானிபட்டா?
கலிங்கமா?

வணிகம் என்ற
வாசல் வழி வந்து
போகும் வரையில்
பூசல் பல தந்து,
அடல்களில் கூட
அரசியல் குழப்பி
உடல்களைக் கொண்டு
உட்சுவர் எழுப்பி,
இந்தியத்தை ஆண்ட
இங்கிலாந்து யுத்தங்களா?

பேராசையாலோ
வரலாற்றில் தத்தம்
பேர் ஆசையாலோ
நிகழ்ந்த
நிலப்பரப்பை அரக்கத்தால்
அகழ்ந்த
முதலாம் உலகப் போரா?

நிசியில்
வன்மத்தின்
பசியில்
உறங்கிக் கொண்டிருந்த
இரு நகரங்களை,
உருக்கிக் கொன்று சென்ற
இரண்டாம் உலகப் போரா?

இல்லை!
இல்லவே இல்லை!
கொடுமையான
யுத்தங்களுள்
முதன்மையானது,
காதல் தான்!

ஆம்!
உலகின் முதல் யுத்தம்
காதலுக்காகவே
உந்தப் பட்டிருக்கும்!
உலகின் முதல் ரத்தம்
காதலுக்காகவே
சிந்தப் பட்டிருக்கும்!

இந்திய எல்லைகளை,
மோதி உடைத்து
முட்டித் துளைத்த
முகலாயர்கள் மிக
முரடானவர்கள்!
களங்களிலே மிகக்
கரடானவர்கள்!

முரடான இடம் துளைத்து
முளைக்கும் செடியாய்
ஒவ்வொரு மனத்திலும்
உதிராப் பூக்களாய்க்
காதல் பூத்தன! பல
தலைமுறை அதிலே
தடைகளை உடைத்துக்
கைகள் கோர்த்தன!

அதில் புகழ்பெற்றவர்
ஷாஜகான்!

யமுனை நதிக்கரையில்
பெண்ணின் எழில் சொன்ன
பெருங்கவிதைக்காக
மண்ணின் மைந்தன் ஒருவன் – ஒரு
மணி மண்டபம் கட்டுகிறான்!

அது
காலங்கள் கடந்தும் இந்த
மண்ணுக்கு மட்டுமல்ல அந்தப்
பெண்ணுக்கும்
பெருமை சேர்க்கிறது! ஆம்!
செதுக்கி வைத்த
சித்திர அழகுக்குள்
பதுக்கி வைத்த
பைங்கிளிகளின்
இதயம் இரண்டு இன்றும்
ஒன்றாய் சேர்கிறது! அந்தச்
சொத்துக்குச்
சொந்தக் காரர்
வித்துக்குச்
சொந்தக் காரர்
ஜாஹான் கீர்!

விந்தை புரிந்த
ஷாஜகானின்
விந்தை சுமந்த
தந்தை!

மன்னரின் மணிமுடிக்கு
மதங்களே அன்று
மந்திரக் கோலாய்க்
சாசனம் விதித்தன! அவை
இன்னது செய்யென்று
எத்தகு நிலையிலும்
இறுமாப்போடொரு
ஆசனம் தரித்தன!

அக்பருக்கும் அப்படி
நடக்க,
அக்பர் வெகுண்டு எழுந்தார்!

மீனுக்குத் தானே
வலை? அட
தண்ணீருக்கென்ன
தளை?

நரம்புகள் புடைத்து
வரம்புகள் உடைத்து
மூர்க்கம் துறந்து
மார்க்கம் மறந்து
ஜோதா என்னும்
பிறமதப் பெண்மீது
பிரியம் வைத்தார் அக்பர்!

இருவேறு மதங்களின்
சவத்தில்,
இருவரும் புரிந்திடத்
தவத்தில்
பேறானவன்
ஏனைய மகன்கள்
எல்லோரை விடவும்
வேறானவன்!

ஜாஹான் கீர்!

அவனது இன்னொரு பெயர்,
சலீம்!

பிள்ளைகளில் அவனே
இளங்கன்று!
ஆயினும்
அக்பர் அவனையே
பெரிதாய் நினைத்தார்
தினம் அன்று!

கன்றது
காளையானது!
போர்களை
வென்றிடும்
வேளையானது!

கலைகள் கற்று
கம்பீரம் பெற்று
போர்களை வென்று
பேர்களைப் பெற்றான்!
தந்தையின் சொல்,
அதனினும் வேறோரு
ஆசைகள் அற்றான்!

வென்றவனைப் பெருமையாய்
வரவேற்க
வெல்வதற்கே
வெளியூர்
சென்றவனை அரண்மனை
உறவேற்க,
ஊர்ப் பாடும் புகழோடு
ஏற்பாடும் ஆனது! விதி
ஏற்பாட்டை எண்ணாமல்
எங்கெங்கோ போனது!

பதுக்கி வைத்த
அழகை எல்லாம்
செதுக்கி வைக்க
வேண்டும் என்றொரு
சிற்பிக்குக் கட்டளை
செலுத்தினார் அக்பர்!

போதாத காலத்தால்
தோதான உருவம் செய்யத்
தோற்றுப் போகும் சிற்பி,
மெய்யான பெண்ணை
ஆபரணம் சூட்டி
பொய்யாகச் சிலைபோல்
அலங்கரித்து
அழைத்து வருகிறான்!

முத்துகள் அணிந்த
மோகச் சிலையைக்
கடக்கும் சலீமோ
கால் இடறினான்! அது
கல்லா என்றதன்
தோள் தடவினான்!

ஆச்சரியம் அவனுக்குள்
பூச்சொரிந்தது!
அவன் நா
அன்னத்தைத் தழுவாமல்
பேச்சிழந்தது!

போர்களைத் தவிர
இதர சுகங்களை
என்னவென்று அறியாதவன் – அவள்
அதர வரிகளை
விரல்களால் தடவினான்!

இருப்பது கல்லல்ல
கன்னி,
என்றவன் இதயத்தில்
எண்ணி,
உள் நாக்குக்
காய்ந்தது!
உடல் வேர்த்துப்
போனது!
சொல் மரங்கள்
சாய்ந்தது!
சுயம் மறந்தான்;
ஏன் அது?

இரண்டு விழிகளும்
எதிர் எதிரே
கண்டு கொண்டது!
அவன் நெஞ்சைத்
திரண்டு வந்த
பெண் புயலோ
கொண்டு சென்றது!

பட்டாம்பூச்சிக் கண்கள்
படபடத்தது! மின்னல்
வெட்டாமலே நெஞ்சம்
வெட வெடத்தது!

வந்து இறங்கிய
வானத்துத் தேவதையை – கண்டு
நொந்து நொறுங்கிய
இதயத் துகள்களைப்
பொறுக்கி எடுத்துப்
புறப்பட்டான்!
நாட்டின் இளவரசன்
நர்த்தனம் ஆடும்
சிறுக்கி விழிக்குள்
சிறைப்பட்டான்!

அந்தப்புரம்
அழகி அவன் வாழ்வில்
வந்தப்புறம்,
வாழ்க்கை இன்பமாய்
வழக்கத்தை விட்டு
மாறியது! அவனிடம்
வாஞ்சை கொஞ்சம்
வாழலாம் வாவென்று
கூறியது!

ஆம்!
வாஞ்சை அவனது
வாசல் கதவைத் தட்டியது!
உள்ளன்பு கொண்ட
ஒருத்தியின் உருவத்தை
எண்ணம் அவனது
இதயச் சுவரில் ஒட்டியது!

கண்ட பொழுதிலே இருவரும்
காதலில் விழுந்தனர்!
நொடிப் பொழுதும் உறங்காமல்
நோதலில் விழுந்தனர்!

விடாது பேசினர்!
விரகக் கங்குக்கு
வெண்சாமரம் வீசினர்!

உள்ளங்கைத் தேனே – உனை
எண்ணாத போதெல்லாம்
உள்ளங் கைத்தேனே – என்றவன்
உருகி உருகி
உயிர்க் கசிந்தான்! அவளை
அருகி அருகி
தனை மறந்தான்!

மோகம் அவனது
மூளைக்குச் சென்றதும்
தேகம் மெல்ல
தொய்ந்து போனது! அவன்
கொண்ட புகழெலாம்-
கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்-
நாறினைப் போல
நைந்து போனது!

சலீமுக்குப் பெண்கொடுத்து
சம்பந்தம் செய்ய,
அந்தப்புறம் ஊர்வாழும்
அரசரெல்லாம் காத்திருக்க,
அந்தப்புரம் அழகியா
அரசியென்று வீற்றிருக்க? என்று
வியப்பில் அக்பர்
வியர்ப்பில் நிற்கச்
செய்வினை எல்லாம்
செய்து பார்த்தார்! அவர்
கைவினையால் சலீம்
கைது பார்த்தார்!

கந்தை நடுவே ஒரு
காஞ்சிப் பட்டாய்; கள்
மொந்தை நடுவே – பசு
மோரின் சொட்டாய்,
அனார்கலி இருந்தாள்;
ஆனாலும் அந்த ஊர்க்குருவி
அல்லல்கள் பல கண்டது
அக்பர் எனும் பருந்தால்;

அனார்கலி அக்பரால்
கைது செய்யப்பட்டாள்!
அடங்குவானா சலீம்
ஆசைக் காதலியும்
கைது செய்யப்பட்டால்?

தோழர்கள் அவனுக்குத்
தோள் கொடுத்தனர்! ஆம் சில
வாலிபர்கள் அவனோடு
வாள் எடுத்தனர்!

எடை பெருத்த யானை முன்
இடை செல்லும் எறும்பாகத்
தோற்றுப் போனார்கள்!
படை வலுத்த சேனை முன்
நிற்காமல் தோல்வியை
ஏற்றுப் போனார்கள்!

திருப்பி அடித்தால் நீ
தாங்க மாட்டாய்!
இன்னொரு பிறப்பு
ஈன்றவள் கருவர
வையத்திடம் வரம்
வாங்க மாட்டாய்!
என்று-
எச்சரித்த அக்பர்-
விடுவித்து எதுவும்
செய்யாமல் அனுப்பினார்
இளவரசை! சில
கெடு விதித்த பின்பே
கொய்யாமல் விட்டார்
பிறர் சிரசை!

அக்பர் அனார்கலியை
ஆளில்லா நிலவறையில்
அடைத்துவிட்டார்!
நாட்டின்-
நலனுக்காய் இரு-
ஆசை நெஞ்சங்களை
ஆட்சேபனையின்றி
உடைத்துவிட்டார்!

அனார்கலியை சலீம்
தலைமுறைத் தாயாக
தனக்குள் நினைத்தான்!
ஆனால் அவள்-
இலைமறைக்காயாக
இதயத்துள் தவித்தான்!
எங்கெங்கோ தேடினான்!
இடைவிடாது ஓடினான்!
அங்கங்கள் தோய
அயர்ச்சியில் வாடினான்!

மதித்த மகன் என்று
மனக் கணக்குப் போட்டவர்
கொதித்த நெருப்பாய்
கொந்தளித்தார்!
மகனுக்கே
மரண தண்டனையென
மனத்தால்
வெந்தளித்தார்!

செய்தி அறிந்த கைதி
செய்வதறியாமல்
அக்பரை அணுகி
ஆசையைக் கூறினாள்!
சலீமுக்குப் பதில்
சாவைத் தனக்குத்
தாருங்கள் என்று
தயையைக் கோரினாள்!

“ஆம்!
அவருக்காய் நான்
அத்தி ஆகிறேன்! ஒரு
சுவருக்காய் சிறு
செங்கல் பெயர்கிறேன்!
விரும்பித் தான் வதை – முகம்
அரும்பித் தான் இதை
வஞ்சியென்றன்
வாழ்வில் வரமாய்
வந்தவருக்காய்
வாங்கிச் செல்கிறேன்!
தாரமென்னும்
தகுதியை எனக்குத்
தந்தவருக்காய்த்
தாங்கிக் கொள்கிறேன்!

ஆனால் ஒரு
ஆசை,
இறப்புக்கு முன் ஓர்
இரவில் அவரோடு
இருக்க வேண்டும்!
அரசே என்னிறுதி
ஆசையை நீங்கள்
பொறுக்க வேண்டும்! என்று
அந்தப்புர
அந்தப் புறா
விம்மியழுது
வேண்டுகோள் ஒன்றை
வைத்தது!
வேந்தனைச் சொற்களால்
தைத்தது! அவன்
இதயத் தசைகளை
எரிதழற் பொறிகள்
எரித்துவிட எண்ணி
மொய்த்தது!
கைக்கட்டப்பட்ட
மன்னனின் மனம்
கைத்தது!
ஆயினும் அவ்விடம்
பொய்த்தது!
காதலே அங்கு
மெய்த்தது!

ஒரு யுகத்தில் சேர்த்த
அத்தனைக் காதலையும்
ஓர் இரவில் இருவரும்
கண்டு களித்தனர்!
கள்ளெனக் காமத்தை
மொண்டு குடித்தனர்!

அனார்கலி என்னும்
கடலில் தெப்பமானான்!
அவளுக்குக்
தன்னையே கொடுத்துக்
காமத்தில் கப்பமானான்!

அடுத்த நாள்
அனார்கலி
கல்லறை ஆனாள்!

எழுந்து பார்த்தவனுக்கு
எதுவும் புரியவில்லை!
இரவிலே தன்னோடு
இருந்த நிலவு
விடிந்ததும்
மறைந்து விட்டதா?

அகவல் செய்த மயில்
அடைந்த துயரத்
தகவல் சலீமுக்குத்
தெரிவிக்கப் பட்டது!
‘சாவுக்கு வரை இல்லையா?
பூவுக்குக் கல்லறையா?’ என்று
புலம்பித் தீர்த்தான்! அவள்
கல்லறை சென்று
கண்ணீர் வார்த்தான்!

அனார்கலி கல் ஆனாள்!

பெண் என்பவளே கல் தானே?
ஆனால் ஒரு விந்தை!
அந்தக் கல் தான்
எத்தனையோ சிற்பிகளைச்
செதுக்கியுள்ளது!

அனார்கலி
இறந்து கல் ஆனாள்!
சலீம்
இருந்து கல் ஆனான்!

அவள்,
நினைவுச் சின்னத்தில்
தினமும் பூக்கள்
உதிர்ந்து போகும்
ஒவ்வொரு காதலையும்
நினைவூட்டுகிறது!

வென்ற காதல்கள்
வெற்றாய்ப் போகிறது!
தோற்றக் காதலே
வேதம் ஆகிறது! ❤

The post சலீம் – அனார்கலி appeared first on கவிராசன் பதிப்பகம்.

]]>